چهار ديواري اختياري!!!!!

توي خانه چند وجهي خودم نشسته ام، هر طرف يك ديوار : مذهبم، نژادم، وطنم، جنسيتم، عقايد سياسيم، سنتهايي كه به آنها پابندم ، عرف جامعه ام، ثروتم، خانواده ام، شغلم  و......

مي بينيد كه خطري مرا تهديد نمي كند، ديوارهاي زيادي از من محافظت مي كنند.

تنهايي؟ نه من تنها نيستم با خانواده ام و با دوستان هم مسلكم روابط خوبي دارم. ولي يادتان باشد حتي به آنها هم اجازه نمي دهم به حريم من تجاوز كنند.

آزادي؟ من آزادم كه در محدوده عقايد مذهبي، سياسي، سنتها و عرف جامعه ام و با در نظر گرفتن مصالح ملي، خانوادگي، شغلي و .... دست به هر كاري بزنم، هر كار هر كار هم كه نه. بالاخره بايد كمي محدوديت را هم پذيرفت...

دوستانم؟ افراد خانواده ام، بعضي همكاران، عده اي از هم مذهبان و يا حتي بعضي از هم وطنانم مي توانند با من دوست باشند البته به شرطي كه به عقايد من و خط قرمز هايم احترام بگذارند.......

راستي شما  خودتان را معرفي نكرديد؟ اهل كجاييد؟ شغل شما چيست؟ در مورد عقايد مذهبي و سياسيتان نگفتيد. چي؟؟؟؟؟ تنها وجه اشتراكتان با من اين است كه شما هم انسانيد؟؟؟؟؟؟

بيرووووووووووووووووووووووووووون، از خانه من برو بيرون بيگانه اجنبي

..............................

آخيش.....، اجنبي را بيرون كردم و باز هم اينجا امن است، پدرم هميشه مي گفت به بيگانگان اعتماد نكن، در واقع من نيازي به دوستي با آنها ندارم. من در رفاه و امنيت كاملم، خانه امني دارم، شغل آبرومندي و خانواده و همكاراني كه ...... گرچه  حرفي براي زدن با آنها هم ندارم و در واقع كاري به كار هم نداريم ..... ولي در هر صورت از بيگانگان بهترند.

با اين ديوارهاي كذايي شانس ارتباط با چند ميليارد نفر را از دست ميدهيم؟