| تبليغات | X |
|
چالش نامنقطع و بي انتهاي ما سه تا
|
||
|
با اين چشاي بسته یه نگاهی به خودم بندازم، همممم؟ |
دانستن یا ندانستن؟ مسئله این است
تو بعضی مکاتب تاکید میشه که زندگی کردن یعنی تجربه بودن در لحظه بدون پیشداوری ( دائم در مراقبه بودن ) و برای رسیدن به این منظور باید از بار ذهن ( دانسته ها و تجربه ها ) رها باشیم
یه سری تجربه های شخصی دارم درباره آدمایی با دانش کم که به طبع همین کم دانستن، پذیرش بالاتری دارند و به نظر میرسه با وجود شرایط به ظاهر نامناسبتر اقتصادی و اجتماعی، رسیدن به آرامش و شاید احساسی که بهش میگیم: "احساس خوشبختی" براشون آسونتر از کساییه که خیلی میدونن و....
مدتیه این سوالا ذهنمو به خودش مشغول کرده : آیا بالابردن دانشمون همیشه تاثیر مثبت داره؟ حد وسط کجاست؟ کجا باید بایستیم که دانشمون در جهت ایجاد احساس خوشبختی مثمر ثمر باشه و به قول معروف نه از اینور پشت بوم بیفتیم و نه از اونور؟
|