راهنمايي بدون دخالت ( براي تو )

 

دوست من اين پست را براي تو مينويسم كه امروز صبح، روز مرا ساختي

زير درختان چنار و زيزفون و كاج، با مستي مادرانه ات و لذت ناب بودن در كنار يار جانت...

 احساساتت چنان در جريان بودند كه گويي مثل آبشاري بزرگترين دغدغه زندگيم  را شستند و بردند...

با وجود آنچه در اين مدت كوتاه آشنايي ( كه بس دراز مينمايد ) نصيبم شده گويا ديگر جايي براي ابراز ترسهايم نمانده،

ترس بزرگي كه در روزهاي اول ساخت اين وبلاگ قرار بود يكي از پستهاي آن را به يك بحث داغ تبديل كند، " ترس هميشگي و سمج من از مادر شدن "، ديگر رنگ و بويي ندارد و همين روزها جسارت و جراتي خواهم يافت تا تجربه كنم لذت ناب و وصف ناپذير مادري را..... ( اميدوارم )

دوست عزيزم در همين لحظه تصميم گرفتم گوش جان بدهم به نكته ظريف " روزه سكوت " ، نه سكوت در كلام، كه سكوت در ذهن، چه موهبتي..... درك بي عملي

و راهنمايي بدون دخالت كه از خصوصيات تائو است، چراغ ديگري فرا راه من

پي نوشت ۱: دوستم به ننه گفتم غلاف كنه، مرسي از اين فيلتر شكن ننه كه بهم معرفي كردي : "روزه سكوت"

پي نوشت ۲:  بعضي از كلمه ها ي اين پست از دوست خوبم فريبا و نوشته هاشه