غريب آشنا

 

آري اي همسفر

چهره ات بس آشناست

خوب ميدانم كه ميشناسمت،

و چه دلپذير است كه ميشناسيم،

اولين ملاقاتمان را بياد مي آوري؟

روز ازل

در لامكان

برق نگاهها

طرح خنده ها بر لب

عطر نفسها

و شوق زندگي در دل

دستم را گرفتي، دستت را فشردم

و طنين طپشهاي قلبمان

چه انرژي بخش بود

تا اولين گامها را برداريم

و قدم در راهها بگذاريم

ر .....ا.....ه........ه........ا

..................

.................

داستان راه، داستان غريبيست همسفر

گاه خسته در راه ميمانيم، گاه ميترسيم و گاه گم ميشوم، گم ميشويم و مبهوت و درمانده به دنبال نشانه اي يا رد پايي به هر دري ميزنيم،..............و نميداني همسفر، نميداني در اين لحظات چه آرامش بخش است شنيدن صدايي آشنا كه مهربانانه دستي بر شانه ات نهاده و در گوشت نجوا ميكند: " گاه گم ميشويم، تا پيدا شويم .............همه هزارتوها راهي به بيرون دارند........ نه؟ ".........

خالصانه ميخواهم : باشي اي همسفر                         

                           باشي اي دوست

                           و باشي اي انسان

                          

پي نوشت : كلمات سبز رنگ از  دوست عزيزم انسان است

 

 

 

 

 

 

دوباره سلام

                             

بعد  از مدتها رخوت، خوندن وبلاگ استاد عزيزم، شيطان كه از طريق وبلاگ دوست عزيز يك مرد اميدوار باهاش آشنا شدم، خيلي انرژي بخش بود..... خيلي يعني تا حدي كه  اينجا رو آپ كنم