اولي: سعي كن خودت باشي، سومي رو ببين خود خودشه، سعي كن مثل سومي خودت باشي.

دومي: هاااااااااااااااااااا!!!!!!!!!!

توضيح : اولي و دومي و سومي شخصيتهاي واقعي هستند

يادم باشه:

تو نظام فكري قاطي من، عمل " كاهو رو نشسته ( به فتح ن و ضم ش ) خوردن" به خودي خود نشانه "سطح پايين بودن" فرد عامل به آن نيست، بلكه اين سطح پايين بودن فرد عامل به عمل " كاهو رو نشسته ( به فتح ن و ضم ش ) خوردن" هست كه اين عمل رو اينقدر " چيپ " ميكنه.....

هه هه هه ، خندم ميگيره

شاهد مدعا:  فري، اشي و انگل كاهو

يه عمر اينجوري بگذره:

ترس

ترديد

انفعال

و حسرت

و تو هنوز هم بتوني الكي بخندي

گير افتادم: ۳۰ ۴۰ سال پيش تا حالا.........

حضور هيچكس در زندگي ما اتفاقي نيست

خداوند در هر حضور جادويي نهان كرده براي كمال ما

خوش آن روزي كه دريابيم جادوي حضور يكديگر را

پ.ن ۱: اين يه پیام کوتاه بودكه خيلي وقت پيش دستم رسيده بود، امروز به يمن حضور يه دوست، اينجا گذاشتمش

پ.ن ۲: پدرم

           اينروزا تو اين فكرم كه جادوي حضورت رو دريافتم يا نه؟

سالها ميدوي، ميپرسي و ميخوني، اينجا و اونجا سرك ميكشي، چيزاي تازه ياد ميگيري و  هي بيشتر و بيشتر كشف ميكني، هي كشف ميكني و هي مثل بادكنك باد ميشي و ميري بالاتر، هي بيشتر از بقيه حاليت ميشه و  بدجوري احساس آگاهي و روشنفكري و به روز بودن ميكني و بازم باد ميشي و باد ميشي و هي ميري بالا و بالا و بالاتر......

تا اگه يه روز شانس بياري و بادكنك وجودت به يه سوزني، تيغي، سيخي گير كنه، اونوقته كه بوووووووووومب...............ميفتي پايين

 اگه بتوني بدون تعصب يه نگاهي به اونچه پرت ( به ضم پ و كسر ر ) كرده بوده بندازي، ميبيني كه همش هيچ بوده، خلاء........ و الان درست جايي ايستادي كه بچگيهات ايستاده بودي.......حالا ميفهمي كه نتيجه اينهمه دويدنها و پرسيدنها و بالا پايين كردنها رسيدن به نقطه آغازه......رسيدن به جايي كه بدون هيچ آموخته اي واقعا" زندگي ميكردي..........ميبيني كه همه راهي كه رفتي و رنجي كه بردي ميخواد بهت بگه : درست مثل روز اول، دور از بايد و نبايدها،پيش فرضها و قضاوتها، كودكانه به كشف لحظه ها بپرداز..........همين،  ( به همين سادگي، به همين خوشمزگي     (

الان بر اين باورم كه بسته به شرايط منحصر به فرد اشخاص براي رسيدن به اين سادگي راههاي متفاوتي هست و خيليهامونم يه راه پرپيچ وخم با كلي فراز و نشيب رو بايد طي كنيم و در واقع از پيچيدگي به سادگي برسيم  

كوچولو تولدت مبارك

چقدر تو اين يه سال تغيير كردما، خودمونيم

سلام

بازم ماموريت بودم و تازه برگشتم ( بعدا" شايد از سفرم بنويسم  )

انگار ديگه رسما" ماركوپولو شدم

مدتيه هيچي ندارم كه بنويسم

البته اوضاع روبراهه ولي انگار حرفي نمونده

در هر حال اومدم كه بگم : "دوست جونا من زنده ام"

فعلا" همين

تا بعدا"

باز او حكم ميدهد و  تو محكوم ميشوي

و باز هيچ نمي گويي

و من شاهد هزارباره اين جدال نابرابر، همراه تو درد ميكشم

د.....ر......د ميكشم اما

....................

اما اين بار با خود عهدي دارم..........

پس

بر مي خيزم و

چراغي روشن ميكنم

...........

زير روشناي نو افروخته ام

كم كمك

چهره هامان  ميدرخشند

دلهامان  هم نوا ميطبند

و ناگهان........

درخواست كودكانه تو : " بگزار نمايان شوم و مراقبم باش"

چهره حمايتگر او را آشكار ميسازد

دستهاي كوچك تو  را ميان دستان قدرتمندش مادرانه ميفشارد

و من لبخند ميزنم........

لبخند ميزنم

و جوانه عشق  را چشم در راهم

پي نوشت ۱ : راستش بعد مدتها دوري از نت، به دلايلي كم كم داشتم تصميم ميگرفتم تو سال جديد براي هميشه از اينجا خداحافظي كنم  ولي خوشبختانه اينطور نشد........البته احتمالا پس از اين مدت كمتري رو تو وبلاگستان خواهم بود

پي نوشت ۲: از تمام دوستاي عزيزم كه تو اين مدت نتونستم سري بهشون بزنم جدا" عذرخواهي ميكنم، توضيح اينكه تو سال جديد من تا همين يك هفته پيش دسترسي به نت نداشتم  ( مسافرت بودم  ) و تو هفته اخير هم به دليل حجم بالاي كاري فرصتش پيش نيومد، ولي باور كنيد به يادتون بودم و هستم

                       آخ جون

                                سال نو

                                            نگاه نو

                                                        باور نو 

                                                                كارهاي نو

                                                                       با شيوه نو

                                                               و تجربه احساساي نو

                                                         با دوستاي قديمي و دوستاي نو

            دوستاي خوب خوب خوبم از خدا ميخوام تو سال نو، از درون نونوار بشيد

                                             دوستام منم دعا كنيد                                                                                            

باور مي كنم

تمام من همين است

هر آنچه هستم

اينجا و اكنون

حاصل تعامل جبر محيط و اختيار خود.......

و رها مي شوم

از فشار نفس گير توهم

توهمهاي پيچ در پيچ و هيچ در هيچ

با وعده هاي سرخرمنشان : "نشان لياقت " ، " مدال دختر شايسته "!!؟............

........................

                                                      هاي، باورهاي كهنه فريبكار  

                                                     با شما هستم

                                                     خوب تماشايم كنيد

                                                     اين منم 

                                                     پذيراي تماميت خاكستري خود

                                                     دور از حسرت روزهاي رفته

                                                     و  تشويش فرداهاي نامده

                                                     آري اين منم

                                                     كه تصميم ميگيرم

                                                      و اقدام ميكنم

                                                                                با شما هستم

                                                                           خوب تماشايم كنيد.......